Alocasia

Η αλοκάσια, μέλος της οικογένειας Araceae, προέρχεται από υγρές τροπικές περιοχές Νοτιοανατολικής Ασίας όπως Ινδία, Σρι Λάνκα και Ινδονησία, όπου φύεται σε δάση με φιλτραρισμένο φως και υψηλή υγρασία, φτάνοντας σε ύψος έως 5 μέτρα στη φύση αλλά περιορίζεται σε 1-2 μέτρα ως φυτό εσωτερικού χώρου. Τα φύλλα της, σε σχήματα καρδιάς, βέλους ή αυτιού ελέφαντα, παρουσιάζουν γυαλιστερή υφή με γκριζοπράσινες αποχρώσεις και εμφανείς νευρώσεις, ενώ ποικιλίες όπως Macrorrhiza, Zebrina, Polly ή Wentii διαφέρουν σε μέγεθος φύλλων (έως 1 μέτρο), χρώματα και βλαστούς (ριγέ στην Zebrina). Περίοδος αδρανοποίησης τον χειμώνα προκαλεί φυλλόρροια, ιδίως σε νεαρά φυτά, με ανάκαμψη την άνοιξη, ενώ σε εύκρατα κλίματα αντέχει εξωτερικά καλοκαίρι σε σκιερά σημεία.​​

Φωτισμός, θερμοκρασία και υγρασία

Απαιτεί φωτεινό έμμεσο φως από ανατολικά/βόρεια παράθυρα (4-6 ώρες ημερησίως). O άμεσος ήλιος προκαλεί καφέ εγκαύματα στις άκρες ή κέντρα των φύλλων, ενώ η έλλειψη φωτός οδηγεί σε μικρά, θαμπά φύλλα και επιμήκης βλαστούς. Ιδανικές θερμοκρασίες 18-26°C ημέρα (ελάχιστο 15-16°C νύχτα/χειμώνα), αποφεύγοντας ρεύματα, καλοριφέρ ή θερμοκρασίες >27°C που σταματούν την ανάπτυξη. Σε <15°C εμφανίζει μαύρισμα στα φύλλα. Υγρασία >60% επιτυγχάνεται με ημερήσιους ψεκασμούς (ιδίως της κάτω επιφάνειας των φύλλων), υγραντήρες, μιμούμενη τροπικό μικροκλίμα. Ο ξηρός αέρας προκαλεί ξερές άκρες και πτώση φύλλων.​​

Πότισμα και υπόστρωμα

Πότισμα όταν στεγνώνουν τα ανώτερα 3-5 cm χώματος (έλεγχος με το δάχτυλο), 1-2 φορές/εβδομάδα άνοιξη-καλοκαίρι (πλούσια, μέχρι στράγγιση), 1 φορές/10-14 ημέρες το χειμώνα, με μαλακό, χλιαρό νερό. Το υπερπότισμα σαπίζει τις ρίζες (μαλακά στελέχη, κιτρίνισμα), ενώ το υποπότισμα μαραίνει. Υπόστρωμα αφράτο, καλά στραγγιζόμενο: τύρφη/κοκοφοίνικας 50-60%, περλίτης/βερμικουλίτης 30-40% Γλάστρες με τρύπες, πλαστικές/κεραμικές. ο καθαρισμός φύλλων με υγρό πανί κάθε 1-2 εβδομάδες βελτιώνει τη φωτοσύνθεση, αφαιρώντας τη σκόνη.​​

Λίπανση, μεταφύτευση και κλάδεμα

Ισορροπημένο υγρό λίπασμα NPK 10-10-10 ή για πράσινα φυτά, μισή δόση κάθε 2-4 εβδομάδες Μάρτιο-Οκτώβριο (με το πότισμα), 1 φορά/μήνα το χειμώνα. Η έλλειψη προκαλεί χλώρωση. Μεταφύτευση άνοιξη/αρχές φθινοπώρου κάθε 1-2 χρόνια σε γλάστρα +2 cm, ελέγχοντας/κόβοντας σαπισμένα ριζώματα. Κλάδεμα μόνο ξερών/κιτρινισμένων φύλλων με αποστειρωμένη ψαλίδα, φορώντας γάντια λόγω τοξικότητας.​​

Προβλήματα, τοξικότητα και πολλαπλασιασμός

Κιτρίνισμα: υπερπότισμα/χαμηλή υγρασία (θεραπεία: στέγνωμα, ψεκασμοί)· καφέ άκρες: ξηρασία/αλκαλικό νερό. Μαρασμός: κρύα ρεύματα. Παράσιτα (μελίγκρες, αράχνη): σαπούνι/νερό/οινόπνευμα 1:1:10 μηνιαίως προληπτικά. Τοξική (κρύσταλλοι οξαλικού ασβεστίου): ερεθίζει το δέρμα/στόμα, επικίνδυνη για παιδιά/κατοικίδια. Στις Φιλιππίνες οι ρίζες τρώγονται μαγειρεμένες (Binagol). Πολλαπλασιασμός: διαίρεση ριζωμάτων την άνοιξη (σε 20°C, σε υγρό χώμα), κορμοί σε νερό/χώμα. Ανθοφορία σπάνια.